නීති විද්යාල ප්රවේශ පරීක්ෂනය සදහා
නිකුත් කර ඇති පෙළ පොතෙහි ස්ත්රීවාදී මූලධර්මවාදී අදහස් දක්නට
ලැබේ. මෙහිදී මධ්යස්තව මෙම ප්රශ්න දෙස බැලීම වෙනුවට අන්තවාදීව එක් පැත්තක්
ගැන අසාධාරන හා දුර්වල තර්ක ගෙන එයි. එම පොතේ 7 වැනි පිටුවෙ නීතිය හා සදාචාරය කොටසෙහි ගබ්සාව සම්බන්ධයෙන් මෙසේ පවසයි.
ශ්රී
ලංකාවේ නීතියට අනුව මවගේ ජීවිතය බේරා ගැනීම හැර වෙන කිසිම කරුනක් සදහා
ගබ්සා කළ නොහැක. මෙම නීතිය වෙනස් කිරීමට ගත් උත්සාහයන් අසාර්ථක විය. ගබ්සාවට
පක්ෂ අය කියන්නේ ගබ්සාව නීති විරෝධී වුනත් ගබ්සා කරගන්නට අවශ්ය අය ඒවා
කරගන්න බවයි. අනීතික ගබ්සා කරන්නේ ඒ ගැන පළපුරුද්දක් නැති අයයි. ගබ්සාව
නීතිගත කිරීමෙන් මෙය ආරක්ෂිතව කර ගත හැකිවේ.
ගබ්සාව නීතිගත කළ පමනින් ගබ්සා කර ගැනීමට පෙළබෙන කාන්තාවන්ගේ සංඛ්යාව වැඩි නොවේ.මෙයට වෛද්ය වරයකුගේ සහාය අවශ්ය නිසාත් ගබ්සාව සමග අපකීර්තියක් ඈදී ඇති නිසාත් බොහෝ දෙනෙක් එයින් වැලකී සිටිනු ඇත. මෙය මොනතරම් මෝඩ තර්කයක්ද ගබ්සාව නීතිගත කිරීමත් සමගම ඒ හාබැදි අපකීර්තිය නැතිවී නීතිගරුක ක්රියාවක් වේ. අනෙක් අතට වෛද්යවරු මේ සදහාම චැනල් සෙන්ටර් දාගනු ඇත. මේවා දැනටමත් බටහිර රටවල සිදුවී ඇත. බටහිර රටවල ජනගහනය ඍන මට්ටමට වැටී ඇත.වෙනදාට ගබ්සා නොකරන කාන්තාවනුත් ගබ්සා කර ගනු ඇත.
ඉන්පසු බලලා මල්ලෙන් එලියට එයිදරුවකු බිහිකරනවාද නැද්ද යන්න තීරනය කළ යුත්තේ කාන්තාවලු. එවනි තීරන ගන්නේ දරුවාට දිය හැකි ජීවන තත්ව සලකලාලු. මෙය අරුම පුදුම උපකල්පනයකි. මෙවැනි හේතු මත උපන් දරුවන් මැරීමටද නීති හැදිය හැක. මේ විදියට බැලුවොත් කිසිම දරු උපතක් සිදුවිය නොහැක. උපකල්පන සාපේක්ෂය.එනම් කෝටිගනනක ධනයක් රැස කළැ පසු දරුවන් හදාගන්න කියලාද කියන්නේ. ගබ්සා කර ගන්නා දුෂ්ට කාන්තාවන් සාන්තුවරියන් කර තම අන්තවාදී මතය එලිදක්වා ඇත.
ඉන්පසු බොරුවට විරුද්ධ තරකත් දමයි ඒවා දමන්නේ ආගමික කරුණු මත ගබ්සාවට එරෙහි වීම පමනි. බටහිර රටවල චින්තන ධාරාවේ වර්ධනයක් වෙනවාලු.ඒ කවර අවස්ථාවක ජීවය හට ගන්නේද යන කාරනය සම්බන්ධවයි. බටහිර රටවල ඇත්තේ ශක්තිමතාගේ නීතියයි. කලලයේ අයිතිවාසිකම් ගැන කලලයට හඩනැගිය නොහැක. නමුත් ස්ත්රීවාදීන් සංවිධානාත්මක කුරිරු බලවේගයකි. අසංවිධානාත්මක සියල්ලෝ හුදකලාව මේ අන්තවාදීන්ට යටවෙති.ආගම ගැන ගතානුගතිකව බලන බවට ජනතාවට චෝදනා කරන මෙම පොත තාව්දුරටත් මෙසේ කියයි බටහිර රටවලනම් කාන්තාවන් තම නිදහස තහවුරු කර ගෙන ඇත. තම ප්රජනන අයිතීන් හා තීරන ගැනීමේ පුළුල් අයිතිවාසිකම් නීතියෙන් ප්රදානය කර ඇත.
මීට අමතරව 9 වැනි පිටුවේ සමලිංගික සේවනය නීතිගත කළ යුතුබවත් යෝජනා කර ඇත. මෙම පොතේ ඉදිරිපත් කර ඇති තර්ක මෙන්ම ඒවා ඉදිරිපත් කර ඇති ආකාරයද අසාධාරනය.ගබ්සාවට එරෙහිව වාක්ය දෙකක් ද ඊට පක්ෂව ඡේද දෙකක් ද දී ඇත.එම වාක්ය දෙකෙන්ද ඇත්තටම ගබ්සා විරෝධය නිශේධනය කරයි. මෙම පොතේම 10 වැනි පිටුවේ ඇමරිකාවේ උදාහරන දක්වමින් නීති පැනවීම මගින් සමාජය වෙනස් කළ බවත් නීතිය සමාජ චර්යාව පසුපස ගාටමින් යා යුතු නැති බවත් කියයි. එහෙත් ස්ත්රීවාදීන් ඉන්දියාවේ පැනවූ අසාධාරන නීති නිසා සමාජය වියවුලක් වී මහා කලබගෑනියක් වී ඇත. එසේම එක දෙයක් කිව යුතුය. නීතිය සමාජයට අභියෝගයක් වෙමින් ආගම සදාචාරය නොසලකා ඒවාට සමච්චල් කරමින් වැඩවසම් රාජකීයත්වකින් ක්රියා කළොත් ඒ ඒ ලෙඩ වලට ඒ ඒ බෙහෙත් ආගමට හා සදාචාරය රකින සමාජයටද ඇති බව සිහි තබා ගත යුතුය.නීතීඥයන් ධනවත් කිරීමට අනවශ්ය විකාර නීති සෑදීමෙන් නීතීඥයන් ධනවත් වන විට සමාජයේ කෝපය හා වෛරය ඊට සමාන්තරව වැඩෙන බැවිනි.
ගබ්සාව නීතිගත කළ පමනින් ගබ්සා කර ගැනීමට පෙළබෙන කාන්තාවන්ගේ සංඛ්යාව වැඩි නොවේ.මෙයට වෛද්ය වරයකුගේ සහාය අවශ්ය නිසාත් ගබ්සාව සමග අපකීර්තියක් ඈදී ඇති නිසාත් බොහෝ දෙනෙක් එයින් වැලකී සිටිනු ඇත. මෙය මොනතරම් මෝඩ තර්කයක්ද ගබ්සාව නීතිගත කිරීමත් සමගම ඒ හාබැදි අපකීර්තිය නැතිවී නීතිගරුක ක්රියාවක් වේ. අනෙක් අතට වෛද්යවරු මේ සදහාම චැනල් සෙන්ටර් දාගනු ඇත. මේවා දැනටමත් බටහිර රටවල සිදුවී ඇත. බටහිර රටවල ජනගහනය ඍන මට්ටමට වැටී ඇත.වෙනදාට ගබ්සා නොකරන කාන්තාවනුත් ගබ්සා කර ගනු ඇත.
ඉන්පසු බලලා මල්ලෙන් එලියට එයිදරුවකු බිහිකරනවාද නැද්ද යන්න තීරනය කළ යුත්තේ කාන්තාවලු. එවනි තීරන ගන්නේ දරුවාට දිය හැකි ජීවන තත්ව සලකලාලු. මෙය අරුම පුදුම උපකල්පනයකි. මෙවැනි හේතු මත උපන් දරුවන් මැරීමටද නීති හැදිය හැක. මේ විදියට බැලුවොත් කිසිම දරු උපතක් සිදුවිය නොහැක. උපකල්පන සාපේක්ෂය.එනම් කෝටිගනනක ධනයක් රැස කළැ පසු දරුවන් හදාගන්න කියලාද කියන්නේ. ගබ්සා කර ගන්නා දුෂ්ට කාන්තාවන් සාන්තුවරියන් කර තම අන්තවාදී මතය එලිදක්වා ඇත.
ඉන්පසු බොරුවට විරුද්ධ තරකත් දමයි ඒවා දමන්නේ ආගමික කරුණු මත ගබ්සාවට එරෙහි වීම පමනි. බටහිර රටවල චින්තන ධාරාවේ වර්ධනයක් වෙනවාලු.ඒ කවර අවස්ථාවක ජීවය හට ගන්නේද යන කාරනය සම්බන්ධවයි. බටහිර රටවල ඇත්තේ ශක්තිමතාගේ නීතියයි. කලලයේ අයිතිවාසිකම් ගැන කලලයට හඩනැගිය නොහැක. නමුත් ස්ත්රීවාදීන් සංවිධානාත්මක කුරිරු බලවේගයකි. අසංවිධානාත්මක සියල්ලෝ හුදකලාව මේ අන්තවාදීන්ට යටවෙති.ආගම ගැන ගතානුගතිකව බලන බවට ජනතාවට චෝදනා කරන මෙම පොත තාව්දුරටත් මෙසේ කියයි බටහිර රටවලනම් කාන්තාවන් තම නිදහස තහවුරු කර ගෙන ඇත. තම ප්රජනන අයිතීන් හා තීරන ගැනීමේ පුළුල් අයිතිවාසිකම් නීතියෙන් ප්රදානය කර ඇත.
මීට අමතරව 9 වැනි පිටුවේ සමලිංගික සේවනය නීතිගත කළ යුතුබවත් යෝජනා කර ඇත. මෙම පොතේ ඉදිරිපත් කර ඇති තර්ක මෙන්ම ඒවා ඉදිරිපත් කර ඇති ආකාරයද අසාධාරනය.ගබ්සාවට එරෙහිව වාක්ය දෙකක් ද ඊට පක්ෂව ඡේද දෙකක් ද දී ඇත.එම වාක්ය දෙකෙන්ද ඇත්තටම ගබ්සා විරෝධය නිශේධනය කරයි. මෙම පොතේම 10 වැනි පිටුවේ ඇමරිකාවේ උදාහරන දක්වමින් නීති පැනවීම මගින් සමාජය වෙනස් කළ බවත් නීතිය සමාජ චර්යාව පසුපස ගාටමින් යා යුතු නැති බවත් කියයි. එහෙත් ස්ත්රීවාදීන් ඉන්දියාවේ පැනවූ අසාධාරන නීති නිසා සමාජය වියවුලක් වී මහා කලබගෑනියක් වී ඇත. එසේම එක දෙයක් කිව යුතුය. නීතිය සමාජයට අභියෝගයක් වෙමින් ආගම සදාචාරය නොසලකා ඒවාට සමච්චල් කරමින් වැඩවසම් රාජකීයත්වකින් ක්රියා කළොත් ඒ ඒ ලෙඩ වලට ඒ ඒ බෙහෙත් ආගමට හා සදාචාරය රකින සමාජයටද ඇති බව සිහි තබා ගත යුතුය.නීතීඥයන් ධනවත් කිරීමට අනවශ්ය විකාර නීති සෑදීමෙන් නීතීඥයන් ධනවත් වන විට සමාජයේ කෝපය හා වෛරය ඊට සමාන්තරව වැඩෙන බැවිනි.
